Іду дамой - ажно цямнеець,
Работа валіцца із рук
Скажу радным, скажу знакомым —
Люблю цябе я, мілы друг.

Любіць цябе і наслаждацца
Шчаслівай жызнею тваёй.
А мне ведзь по свету скітацца,
Як ліст асенні средзь палёў

Цебе рекою шчасце льецца,
Цебе завідуець весь свет.
А нада мной судзьба смяецца
Не год, не два — а многа лет...

Цебе судзьба как мать радная —
Усім наградзіла, усё дала.
А мне, як мачаха ліхая, —
Усё адабрала, ўсё атняла

І нікаму мяне не шкода.
І нікаму мяне не жаль.
Ніхто судзьбы маёй не знаець,
Не развядзець маю печаль.

Прыйдзёць пара — вы ўсе паймёце
Маю таску, маю печаль.
І цежало тагда ўздыхнёце —
Тагда вам будець мяне жаль....